..radikalize..

İstanbul İntihar Haritası ve zahiri yazılar

2011-08-09T05:15:00.001+03:00

http://zahiriyazilar.blogspot.com/2011/08/istanbul-intihar-haritas.html

"... şehir gitgide kimliksizleşiyor; orospulaşan, bayağılaşan, çakallaşan bir topluma yataklık ediyordu.."

ufak bir iberya turu

2011-06-14T04:37:00.004+03:00

vedaları sevmem bilirsiniz, her ne kadar duygusal vedaların adamı olsam da. bu konuya dair yazmak istediğim bir yazı da var ama şimdi konumuz bu değil. sevilla'daki vaktim giderek tükeniyor. akşamları koşuyoruz, kilometrelerce. bütün o eski sevilla'nın çevresini, nehir de dahil olmak üzere.. sadece sporla ilgili değil bu kuşkusuz, biraz da tarihin içinde var olan o pastel tonları izlemeyi sevdiğimden. velhasıl kelam vakit gittikçe yaklaşıyor. ama bu şehre ufak bir ara verme zamanı da çoktan geldi. bir aksilik olmazsa bu ayın 21'inde valencia'ya, ertesi gün de porto'ya uçuyorum. bir kaç ufak portekiz şehrine gittikten sonra, Lizbon da dahil olmak üzere, otobüsle sevilla'ya geri dönme planımız var ama herhangi bir ayarlama yapmadık henüz. tek bildiğim ayın 27'sinde sınavım olduğu ve ona yetişmem gerektiği. yoksa bir şehirde, herhangi bir şehirde yalnızca 1-2 gün kalmayı hiç sevmiyorum, mümkün olsa bir haftaya çıkarırdım kalış süresini gittiğim her şehirde, ancak vakit ve nakit konusunda sıkıntılar var, normal olarak.

hissettiğim şu her şeye alışmışlık duygusu umut ediyorum ki sevilla'ya döndüğümde yerini çoktan mutluluğa bırakır. şimdilik benden bu kadar, adios mis amigos.

'ahmakiyet'

2011-06-11T04:48:00.001+03:00

http://ikiahmaginnotlari.blogspot.com/2011/06/ahmakiyet.html

WALKING IN THE AIR (THE SNOWMAN 1982)

2011-06-07T02:49:00.000+03:00

bazı geceler, ve hatta gündüzler böyleyim.

adam doğmuş!!

2011-05-30T09:20:00.001+03:00

"HASSKTR YA HASSKTR YA!! adam bugün dogmus beyler!" simdi söyle bir sey var ki; bugün, özellikle bugün, yanında olmayı çok istedim. ulan özledim işte ama bunun dışında biliyorsun, arada kelimelerle veya herhangi bir şekilde anlatamayacağım hisler var. samimiyet falan filan işte, tipik bir "gözyaşlarımı sırt çantama yüklüyorum." yazısı olmasın diye kısa kesiyorum. ama sen anla işte; insan, dostunun yüzü gülsün istiyor. bazen de biraz bencillik yapıp, "benim sayemde gülsün." diyor. bu arada söylemeliyim ki, bunu der demez içimde, keline bi şaplak atma hissi belirdi. (Bu arada buna kızmıyorsun di mi yapraaaam, hani kızıyorsan si.imizde de değil aslında.)

velhasıl kelam, dostum olduğundan dolayı mutluyum. en güzeli de bu; iyiyi de kötüyü de, keyfi de sıkıntıyı da paylaşıyoruz ya, bundan ötesi yokmuş gibi geliyor.

Bunları yazarken aklıma Oytun'da izlediğimiz film geldi, daha doğrusu senin gülmekten izleyemediğin film. bu da benim sana ufak bi hediyem olsun, yine gül diye ((: doğum günün kutlu olsun.

kal sağlıcakla..

"ahmak che boludo.."

2011-05-24T12:21:00.001+03:00

"şimdi size hiçbir şey hakkında bazı şeyler anlatacağım. doğrusunu isterseniz bu biraz garip bir mesele. siz buna isterseniz çelişki de diyebilirsiniz. birazcık dil biliyorsanız ve birazcık da orospu çocuğu iseniz "Que bonito" da diyebilirsiniz; tamamıylA size kalmış."

http://ikiahmaginnotlari.blogspot.com/2011/05/simdi-size-hicbir-sey-hakknda-bir.html

2011-05-23T23:44:00.001+03:00

bazen, vazgeçiyorum anlatmaktan.

iki ahmagın notları: "..kimse hakkında bir şeyler.."

2011-05-18T02:24:00.001+03:00

http://ikiahmaginnotlari.blogspot.com/2011/05/falan-filan-ve-kimse-hakknda-bi-seyler.html

"..İstediğimiz her şeyin olması gerektiği gibi olmaması, ya da istediklerimizin bencilce ve hayal ürünü olmaları, yaşananların değerini bilememek kendi zamanında, sadece sonraları belki. “Ne yaptım ben?” düşüncesinin lanetinden kurtulmaya çalıştıkça, yaşadıklarının yeteri kadar yaşanmamış olabileceği düşüncesi kavrar seni yakandan, kaldı ki o yaka da benim değil, kimse kimsenin değil, hiçbir şey kimseye ait değil. Sevilen şeyler en sonunda paylaşılır çünkü, kabullenmek gerek ve ardındaki mutluluğu görebilmek.

Anlam yükledikçe büyür o

Çünkü yükleyen sensin. .."

Ahmet Yılmaz Diyor ki...

2011-04-14T09:26:00.001+03:00

kusunca..

2011-04-13T16:14:00.000+03:00

"bir gün biter her şey ben içimdekini kusunca.."

"bütün sesleri duymam lazım"

2011-04-13T03:21:00.002+03:00

bu dert beni adam eder

2011-04-12T02:29:00.000+03:00

"mach nur dein Ding und never give up, my man"

2011-04-03T04:10:00.001+03:00

Sonny Rollins Trio - Softly As in a Morning Sunrise

2011-03-25T04:15:00.000+02:00

kafası süper.

Türküler Sevdamız ismail özden - ÖLÜM

2011-03-24T18:03:00.000+02:00

çok sevdiğim bir türkü daha.

2011-03-22T15:57:00.000+02:00

Pelin

2011-03-21T21:33:00.002+02:00

bi pelin olsun, gerisi ne olursa olsun.

Cash Flow, odam ve sevilla

2011-03-21T20:22:00.002+02:00

http://istanbulmusic.blogspot.com/2011/02/best-turkish-rap-artists.html

çok eskilerden umduğum underground türkçe rap şarkılarını bulmak için nette gezindiğim sırada ekşide bu siteyle karşılaştım. sırasıyla dinlerken cash flow'un lise1'de bu çok dinlediğim şarkısına denk geldim. o zamanlar çok severdim, biraz karamsardım sanırım. (biraz kelimesi belki de gereksiz oldu:)

şimdiyse gülümseyerek mutlu bir şekilde eşlik ediyorum. bugün gidip ufak bir müzik sistemi, eve gelirken de çarşaf ve lucky strike tütünü aldım. normal sigarasından tadı çok farklı ve daha güzel geldi.

odam tam istediğim gibi, pencerenin hemen dışında kocaman bir portakal ağacı(geceleri kokusunu almak için dışarı uzanmam yetiyor.), pencerenin önünde büyükçe bayrağım, sistemim, sarma lucky strike sigaram.. sevilla'yı çok sevmesem odamda haftalar geçirebilirdim. bir de odamı temizleyip halı niyetine örtü serdim mi yere, tam olacak.

bu arada bugün dünyanın mimari olarak en büyüklerinden sayılan katedrale gittik. Sevilla'yı o kadar yükseklikten fotoğraflamak, izlemek ayrı bir keyifti. ileride sevilla günlüğünde fotoğrafları paylaşırım.

arada bir

2011-03-18T01:32:00.001+02:00

arada bir buluşalım seninle biz yine

sokaklarda el ele dolaşalım gizlice((:

2011-03-17T06:26:00.000+02:00

"bazen sadece gülümsüyorsun.."

come, come or better run, run!

2011-03-16T01:49:00.000+02:00

:)

2011-03-13T07:07:00.003+02:00

olsun

2011-03-12T03:49:00.000+02:00

he öylesin yani.

duman

2011-03-12T03:39:00.002+02:00

her kimsen.

GO DUDE GO!!

2011-03-11T20:09:00.000+02:00

yine ne oldu?

2011-03-03T06:18:00.003+02:00

http://sevillagunlugu.blogspot.com/

ispanyalarda yine ne oldu amigo?

yitirmeden..

2011-03-02T23:15:00.001+02:00

"..ama her bi gün güzel aslında.."

"tres hermanos"

2011-02-27T05:20:00.001+02:00

http://sevillagunlugu.blogspot.com/2011/02/tres-hermanos.html

ist.und.

2011-02-26T20:24:00.000+02:00

underground, eski günlerin hatrına..

Duman - Yalnızlık paylaşılmaz || www.buyukrock.com ||

2011-02-26T05:16:00.000+02:00

"ve ispanya.."

2011-02-25T18:36:00.001+02:00

"..O gece yağmur yağarken şehri turlamaya çıktık. Gerçekten her şey çok etkileyiciydi. İstiklal caddesine çok benzeyen San Fernando'da Portakal ağaçları vardı. Şehrin bütün sokaklarında Portakal ağaçları vardı. Katedraller, plazalar, parklar hele ki o eski Sevilla'nın dar sokakları büyüleyiciydi.."

http://sevillagunlugu.blogspot.com/2011/02/ve-ispanya.html

Imagine Live - John Lennon

2011-02-25T02:58:00.000+02:00

erasmus kafası..

CMYLMZ Soru & Cevap - emerik

2011-02-24T03:41:00.000+02:00

bence emerük!

2011-02-24T03:10:00.001+02:00

muko geldi az önce. aa demeyi unuttum, bugün daha dogrusu dün eve çıktık. şimdi güzel bi çay, sigara ve bisküvi ile muhabbet kitap gibi olur. kaçtım.

"BETWEEN THE "VUARTAS" WALKING"

2011-02-24T01:56:00.003+02:00

hani bi şarkı vardı. üniversite 1'de çok dinlerdik. hani ben içmiştim bi gün korhanla, o zamanlar yeni yeni tanışıyorduk. sevdiğim biriyle mesajlaşıyorduk. ben çok sarhoştum, korhan benim söylediklerimi yazıyordu. korhan her zamanki gibi anaçtı. korhan dosttu.

çok sonraları çok farklı anlamlar ifade eder oldu bu şarkı. ege'de bir yerde.. deniz kıyısındaydım.. hayali bile güzeldi..

clara'nın çevirisiyle Janet-Jak Esim'in Entre las vuartas paseando şarkısı((: büyük hizmete bi siz ulaşıyorsunuz hadi iyisiniz.

"Entre las vuartas paseando

entre ellas la vi
entre las vuartas paseando
entre ellas la vi
Y vi una hija muy hermosa enfrente de mí.

Ella es hermosa y muy graciosa
que me hizo entrar y salir.
Ella es hermosa y muy graciosa
que me hizo entrar y salir.

Yo me acerqué al lado de ella
la vi llorando,
yo me acerqué al lado de ella
la vi llorando,
las lágrimas sobre sus ojos
pero brillando.
Le dije: ¿qué tienes?
¿qué te conocierne?
¿qué te hizo sufrir?
le dije: ¿qué tienes?
¿qué te concierne?
¿qué te hizo sufrir?

Lloro por un humano...
que por él me muero yo
Lloro por un humano...
que por él me muero yo
Y ahí yo estoy llorando
al Dios exclamando

Oh Dios mío, mi vida...
escápame de este amor
Oh Dios mío, mi vida...
escápame de este amor

Aww, a little difficult! xD
That's the song in spanish,
what I could understand at least! xD
When you see three dots it's because I don't know what follows, ok?
Btw, I can understand the man better than the woman ^^

Now the english translation:

BETWEEN THE "VUARTAS" WALKING

Between the "vuartas"(*1) walking
between them I saw her,
between the "vuartas" walking,
between them I saw her.
And I saw she was a very beautiful daughter(*2) opposite to me.

She is beautiful and very funny
who made me come in and come out(*3)
She is beautiful and very funny
who made me come in and come out(*3)

I came next to her
I saw her crying,
I came next to her,
I saw her crying,
tears in her eyes,
but shining(*4)

I told her: ¿what's wrong?
¿what does it concern you?
¿what did it make you suffer?
I told her: ¿what's wrong?
¿what does it concern you?
¿what did it make you suffer?

I cry for a(*5)
that I die for him
I cry for a(*5)
that I die for him
And there I am crying
exclaiming God:

Oh my God, my life...!(*6)
let me escape from this love
Oh my God, my life...!(*6)
let me escape from this love.

*1: I don't know what vuartas means, but that's the song tittle, so I can't change it to a similar meaning, xD But if I had to say something coherent, hearing it, it sounds like "huertas", which means "gardens" or "orchards", and it would fit very well.

*2: It says "hija" (daughter), but he refers to that girl, sure ^^

*3: I'm sure that he says "come out" but I'm not sure if he says "come in", but it sounds like if he was saying that: "entrar (come in) y salir (come out)"

*4: I think he says something else in that sentence, but it's not clear, it might be "but they were shining" or smth like that, not much important I guess, but I can't hear it clearly.

*5: I can't hear who she cries for :S
It starts sounding like "human" and something else, but I can't be sure if she says that, so I'm sorry! it's an important word but I can't find it out, xD
But we guess that she refers to a man, right? ^^

*6: it says "my life" and something else, the second time it sounded like "my life didn't pass", but I'm not sure either :)

Well, this is what i could do, I hope it's fine for you to know at least what's the song is about! ^^
But I think it's really really beautiful! Both music and lyrics :)"

JANET & JAK ESİM - Entre Las Vuartas Paseando

2011-02-24T01:51:00.000+02:00

Yeditepe İstanbul

2011-02-21T02:52:00.001+02:00

bazen o sıcaklığı özlediğimde..

2011-02-19T04:00:00.004+02:00

yok nan isyanlarda değilim. şükür diyorum, hissediyorum hep.

inanmazsın belki, bazen gözlerim doluyor o tarihi binalara bakarken.

Not: ya yukarıdakileri, daha dogrusu aşağıdakileri geçenlerde yazmıştım yine çoğu zaman yaptığım gibi uyanınca sildim ama silmenin bir anlamı yok, nasıl ki yazmanın bir anlamı yoksa. ama işte bazı yerler haddinden fazla isyankar durduğu için sonradan okuyunca rahatsız oldum. çünkü hissettiğim tam olarak isyankarlık değil. biraz daha farklı.

evet öyle

2011-02-19T00:52:00.007+02:00

he ne var bi de biliyor musun reyiz, biraz samimiyet arıyorum. şımarıklık değil. naz değil. gurur değil. reyiz bana 5 gün önce dedi ki vuslat teyze, çok sevdiğim bir dostumun annesidir, enayi gibi mi hissettin kendini dedi? yani 22 yaşındaki bir insanın önüne pasta konuluyor ve hele ki bu erkek ve o yemiyor bunu. ben bunu anlatamadım belki hiç. belki yine sabah uyanınca silicem bu yazdıklarımı da, bilmiyorum. ben hani buraya "oooooo kızlar" falan filan diye gelmedim diğer arkadaşlarım gibi. tamam kabul amerika'da 52milyon yol çıkıyor karşına ama işte seviyorsun ya, aklından geçmiyor. çünkü biliyorsun ki sevdiğinin yerini hiçbir şey tutamaz. biliyor musun reyiz burdakiler 10 milyon basar ama işte anlamadılar reyiz. bizi hiç anlamadılar. kocaeli'de sabahlara kadar neden "bazen" şarkısını söylediğimizi anlamadılar. hani anlaşılamayan adam triplerine girmek istemiyorum ama bizi hiç anlamadılar reyiz. hep çiftestandartı ilke edinerek düşündüler. onlara iyi gelen bize kötü geldi.

reyiz bir de burada yeni sıkılmış portakal suyunun yanında şeker veriyorlar, onu da anlayamadım hiç. çok dertliyim. o derece.

buradan kovmuşlar müslümanları yüzyıllar önce. yahudileri kovmuşlar. neler neler anlatasım var da, işte tam şu anda susayım. saygılarımla efenim. cansınız.

bi de sanırım karşıma çıkıp benimle olmak isteyen insanlara karşı daha tahammülsüz oluyorum. ben hala kafamda bir şeyleri yaşıyorum ulan, sizi nasıl düşeneyim. ben bitiricem her şeyi, ondan sonra sizi düşünecem ancak. ne bileyim, siz hep çok sevdiğinizi söylediniz ya bi boku sevmediniz. hep gururunuz vardı. hep onun için öldüğünüzü söylediğiniz kişinin ardından birileriyle beraber oldunuz. hem de çok kolay oldunuz. ihtiyacınız kalmadığında sevginiz de bitti. sevginiz hep çok kolay bitti. şimdi bırakın beni, ben kafamda sanki geçmişte çok güzel şeyler yaşamış gibi hatırlayayım bir şeyleri. sizin için nasılsa farkeden bir şey olmayacak. bir iki haftalık üzüntülü anlarınızı atlatınca sevdiğini iddia ettiğiniz çocuğu da unutacaksınız. keyfinize bakın.

he bakarsınız bizi başkaları avutur. hani sizi avuttukları gibi.

ufak şeyler

2011-02-19T00:38:00.003+02:00

reyiz ne var biliyor musun, her şey çok farklı. o cadde var ya hani benim üniversitenin rektörlüğünün olduğu cadde, gündüz farklı, akşamları farklı. çok keyif aldım. otururken ispanyol arkadaşımızla, erasmus öğrencileriyle tanışmamız, türkiye'den geldiğimizi duyunca "oooo" çekip gülümseyen fransız, yunan, arnavut öğrencilerle tanışmamız.. bizden önce tanıştığı türkler hakkında kötü izlenimler edinmiş olan clara'nın buna şaşırması, sevindiler filan demesi :))

bugüne dair anlatacak çok şey var da, yine onlar kaleme sarılınıp kağıda dökülür herhalde ileride. şu anda biraz çakırkeyif olduğum için çok da bir şey yazmayayım diyorum. ama iyi haberlerim var.şimdi otel catedral diye bir yerde kalıyoruz, sevilla'nın merkezinde. otelde jesus'lar filan var, böyle istiklal'deki st.antuan havasına benzer bi hava var. kaldıgımız yer eski sevilla. buradaki binaları görseniz eminim ki çok seversiniz.

son olarak ispanyolların ingilizce bilmemesi bize ispanyolcayı çok iyi öğretir diyorum.

benzettim?

2011-02-17T02:10:00.002+02:00

sevilla günlüğü

2011-02-10T17:12:00.003+02:00

bidayet..

http://sevillagunlugu.blogspot.com/

erasmus öğrencisinin sevilla günlüğü..

bilmukabele..

2011-02-07T23:38:00.003+02:00

http://wwwtitancom.blogspot.com/2011/02/onu-ozleyecegim.html

bilmukabele efendim(:

düşüncelerini netleştirdiğini görmek sevindirici. hatırlıyorum o gün sabri, bizi tanıştırdığında çok keyiflice sohbet etmiştik. sabri ile sohbet etmek başlı başına büyük bir keyifti. ama sonra senin de iyi bir çay-bisküvi ya da çay-sigara insanı olduğunu keşfettim. (tamam bunları şimdi uydurdum farkettiğin gibi ama böyle bir şey var. çay-sigara ya da çay-bisküvi muhteşem ikili, bunları tamamlayan da iyi sohbet eden insan oluyor, evet.)

çok üzerinde durdum, bu biraz çok yorgun olup düşüncelerimi toparlayamamamdan, biraz da bunun benim için önemli olmasından kaynaklanıyor. bilirsin, iki çift anlamlı lafı bir araya getirmek çoğu insan için zul oluyor. bir de frekans uyuşmuyor çoğu insanla, doğal olarak.

benim için bir bitiş sözkonusu değil şüphesiz. hayat devam ediyor ve böyle aralar olur değil mi? ben hatırlarım. mesela tahtada "hocam çok heyecanlıyım..." ile başlayan o 5 dakikayı unutabileceğimi hiç sanmıyorum, sen kızsan da.((:

anlatamadığım şey şu; arkadaşlık devam eder be. ne bileyim, hani belki mekanlar ayrılır, eskisi gibi görüşülmez ama geriye o güzel şeyler hatırlanır. ben hatırlarım. hatırlarız be. görüşürüz? "özleyeceğim" yazınca herhalde bir daha görüşmeyiz diye düşündün. bilmem ki. görüşürüz. di mi?

aslında yazını ilk okuduğumda aklımdan bu yazdıklarıma göre çok farklı şeyler geçti,inan. ama işte bazen bunları bile yazamıyorsun. belki de kendine söyleyemiyorsun en başta. bilmem. bazen keşkelere böyle koşuyorsun işte bile bile. doğrusu bu diyorsun.

zaman haklı çıkarır mı, bilinmez.

neyse. bilmukabele dostum. kendine iyi bakasın.

ya içindesin ya dışında...

2011-02-02T01:17:00.001+02:00

bugün 2 şubat 2011 olabilir belki ama bu yazıcaklarımın bugünle bir alakası olmadını ve bugün itibariyle daha huzurlu bir güne başlıcamı temin edebilirim.. İlk cümlede ne saçmladı dediniz biliyorum. Size içimde kalan ve yıllardır nedense söylemken çekindiğim bir cümle ile başlamak istiyorum. SİKİMDE DEĞİLSİNİZ %80niz ama napalım burda bu köhne fahişe donu gibi kirli ve adaletsiz dünyada beraberiz.Dünya gibi insanlarda kavram karmaşında belki Aşk sevgi değer.. Boklar gözü kör beyni ağzından akan aciz evet evet sen yemek peşindesin. Ama başka türlü birşey benim istediğim. Benim istediğim karakter ve terbiye ama bu terbiye babanınızın verdiği terbiye değil hayatın verdiği terbiye. o sen bir çok şeyler yaşadım iyi değilim üzgünüm mutsuzum kederliyim diyen sen açma gözünü göm kafanı toprağa deve kuşu misali. Amacın neydiki bu hayatta beklediğn neydiki sevgili,para,diploma başka kafanda bişe varmı? benim senin önemsemem icin olan bişe varmı?yok..salak yaratık tmm bunlsrın hepsine sahip olmak istiyo olabilirsin herkes gibi.ama birazda sana verilen özenin değerin haklı haksız hukukn farkına var.lan mal yaşamın farkına var.40 yasında ne isticeksin?bu vizyonla ne istiye bilirsinki zaten.suanda göremediğin bircok sey o zmanmı seni bulucak ha haha.hani film izleyip 2 dkka etkisinde kalıyosunya sende olmayanları karekterde gördügün icin.cunkü o senn gibi ezikl değil .veya eserlerini okudugun yazarlar. neden okuyosun? neden izliyosun? çünkü kahraman arıyosun ama farkındamsın o filmler kitaplar gerçek değil ,farkına varamadığın ahmaklığın hala seni kandıryor benim benim diye, varım diye:)peki napalım diceksin evet ben de biliyorum diceksin cevap ver ozaman ben kimim neyim ?yaşıyormuyum? kafanı toprağa gömerek mi?.. insana değer veriyomusun? yoksa hala kıçın menfaate mi dayalı? ya da dur daha mühim bir soru DEĞER ne biliyormusun? ADAM OLUN LAN.

!

2011-02-02T00:20:00.005+02:00

belkide ben hakettim. neden mi? bukowskinin dediği gibi' fahişe donuna benzeyen adaletsiz hayatta' çok düşünüp çok değer veriyoruz. kötümü yapıyoruz kendimizi şiirlerle şarkılarla avutarak yaşadımız şu dünyayı başkalarına aktarmak isterken. başta herşey çok güzel başlıyor ama sonunda anlıyorsun bir orospuya vermişin yüreğini. kerhaneye gidip ilk başta gözüne güzel gözüken kadını seçersin alırsın odaya geçersin o ana kadar herşey güzeldir ya sonu hayatta olduğu gibi hüsran . orda avundun tek bir yer var parasıyla değilmi kardeşim deyip işin içinden çıkabilirsin. ama ya hayat yüreğini verip açıosun ve o kadar güzelki sonunda karşılaşıcağın şey çok acı bunu üst üste kaç defa yapıcam ben gene o maskeli baloda kaç maskeye inanıcam kimse olduğu gibi olmayacakmı bu dünyada karşıma çıkan. bu son alışın yüreğimi bundan sonra parası neyse veririz hiç olmazsa tek sahip oldumuz yüreğimiz bize kalsın her ne kadar çamurlansa da..

"Hayallerimizi satmadık ya"

2011-01-29T05:02:00.000+02:00

"hüzünlü değilim benim mizacım böyle" ((:

belki 2 ay sonra bana neler hatırlatacak kim bilir.

"Caroline Gebersin"

2011-01-29T04:37:00.000+02:00

bilirsiniz muhakkak istiklal'deki St. Antuan kilisesini. pek kimseler olmadığında huzur verici bir mekandır. gerçi çoğunlukla kalabalık olur ya, neyse.

aslında camiler daha da huzur verir, hele büyükse ve estetikse. işte bugün onlardan birine, namaz vaktinden 1 saat önce gittim. koskoca bir yapı ve içinde belki 7-8 kişi vardı o saatte, düşünmek için ideal yer. çıktıktan sonra insanları izledim. aklıma nihat genç geldi. bu yoksul insanlardan ne istiyorlar diye sordum kendi kendime. oraya gitmeden brzezinski okumuştum. ne kadar ihtişamlı kelimeler kullanıyordu; imparatorluk, küresel liderlik, liberte, fortuna, prestij.. öyle mi?

peki bu kelimeleri neredeyse hiç kullanmayan insanlardan ne istiyorlardı? bu yoksul halktan ne istiyorlardı?

sonra bu videoyu izledim. pek ne diyeceğimi de bilemiyorum açıkcası.

dayanamam

2011-01-28T15:35:00.003+02:00

oy oyy oyyy. bi kadın ağlarken de, mutluluktan gülerken de ancak bu kadar tatlı olabilir.

When Harry Met Sally(Men&WomenCanNotBeFriends)

2011-01-28T15:25:00.000+02:00

hatırladın mı. (:

"hadi gidelim!"

2011-01-28T09:31:00.000+02:00

tarihe baktım ayın 29'u olmuş. ve ben bir şeyi farkettim; uçak biletimi daha almadım, hiçbir hazırlık yapmadım. tamam vizeyi bi haftada aldık, tamam ispanyollar rahat,biz onlardan rahatız ama daha öğrenim anlaşmasını da yapmadık. derdimiz ne? başvuru tarihini de özlem söyleyince, hatta sıkıştırınca kaçırmadık. bu süreci anlatıcam daha sonra, bazen kızacaksınız, bazen güleceksiniz. şimdi bir şeyler tutuştu, artık harekete geçmenin zamanı. garip bir psikoloji var; hem gidecekmiş gibi her şeyini toplayıp, hem de hiç gitmeyecekmiş gibi hareketsiz, durağan, öyle sakin. tamam ben hiçbir zaman planlı olmadım, cervantes sertifika sınavına bile arkadaşlarımla sabaha kadar sohbet etmekten dolayı gitmedim. ama nasıl olduysa işte, bunları yazıyorum şimdi. ama bu iyi değil kuşkusuz, diyor ya "planlamamak, başarısızlığı planlamaktır." diye, haklı. haklı olmasına haklı ama.. ben yine de öyle olabileceğimi sanmıyorum. beni hep "hadi kalk merkeze gidelim, ankara'ya gidelim, eminönü'ne, ortaköy'e gidelim." cümleleri mutlu etti. hatta inanır mısınız bilmem ama amerika'ya gitmeme de bir bunalım anında "hadi gidelim!" cümlesi vesile oldu. inanmadınız değil mi? ama öyle işte. "hadi gidelim!! para yok, vizeye zaman yok, bilmem ne yok ama bi çaresi vardır işte, hadi kalk gidelim, Allah yardımcımız olur, bir şekilde.. sen çık yeter ki yola, yerinde durma. çık git." öyle de oldu nitekim. türlü sıkıntılar atlattık. türlü sıkıntıları inanarak atlattık. yerimizde dursak hiç göremeyeceğimiz olan şeyleri gördük, yaşadık. sevdiklerimizi gördük uzaktan biliyor musun?

erasmusla gitmeden önce izlenilesi filmlerin belki de başında gelir benim için: "İspanyol Pansiyonu"

şaşırmadım desem?

2011-01-27T10:32:00.002+02:00

http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalDetayV3&ArticleID=1038089&Date=27.01.2011&CategoryID=77

şaşırmadım ama biraz hayalkırıklığı hissettim. tarihten gelen bir birikim varsa eğer bu böyle olmamalı.

estergon

2011-01-27T06:53:00.000+02:00

medeniyetimizin en taşkın hali.

bu da başka bi dünya

2011-01-27T03:56:00.000+02:00

benim bir zeynep hocam vardır, bilir misiniz? çok derin izler bırakmıştır bizde. lisedeki sohbetlerimizi, tavsiyelerini, hikayelerini hala hatırlarım, zaman zaman onlar bana kendilerini hatırlatır; ne denilmek istendiği belki çok sonra anlarım.

dün facebook adresinde "bu akşam için rapor hazırlamak gerek. bi iş nasıl süründürülür bir kez daha tecrübe edesim var." deyip eşe dosta şarkı göndermeye başladı. e ben de şarkı istedim haliyle ((: yüreğine göre bir şarkı yolluyorum deyip dunu yolladı ve ben yüzümde eblek bi mutlu ifadeyle bu videoyu izledim.

oyun teorisi

2011-01-25T21:16:00.005+02:00

şimdi size bir hikaye anlatıcam. hikayenin sonu belli değil, tam olarak ortasındayız.

2 gün önce, sınavlarımı vermiş olmanın rahatlığıyla tembelliğin bokunu çıkarıp starcraft II'yi oynuyordum. verilen görevleri başarıyla geçiyor, tercihlerimi iyilerin adına kullanıp diğerlerine kök söktürüyordum. benim için efsane olan ilk oyunun ardından neredeyse 10 sene sonra yeni çıkan oyunu oynamak doğrusu büyük bir keyifti. işte yeni bir misyonu tamamlamış ne var ne yok diye nete gireyim demiştim ki arkadaşımın mesajını aldım. 2 şişe şarap almış beni yanına çağırıyordu. İlk başta gitmek istemedim zira hem içmek istemiyordum, hem de oyunu bırakmak istemiyordum ama sonra arkadaşımın yalnız olduğunu ve benim de yakında gidecek olmamı düşününce çıkmaya karar verdim. ama kendime şartım vardı; içmeyecektim.

tabii ki de içtim. kararlılığım eve girdikten tam 3 dk sonra bozulmuştu. neyse biz içtik, "kadifeden kesesi" ile bir girizgah yaptık, sonra da yasmin levy'ler, yeni türkü'ler, bazen'ler falanlar filanlar girince araya tabii o ilk neşeli mutluluk, yerini başka türlü bir mutluluğa bıraktı; ne bileyim böyle hüzünlü vs vs. (dikkat ederseniz buraları geçiyorum, anlatmak istediğim başka)

velhasıl kelam saat 12 buçukta kapı çalındı, niyeyse gidip ben açtım. halbuki misafir olarak geldiğim yerde gidip kapıyı açmazdım. karşımda tam bir dallama vardı; 26-27 yaşında, güçlü ve sert görünmeye çalışan ama korkudan titremesini de gizleyemeyen bir dallama. herif doğrudan sert konuştu, hani insan önce bi adam gibi ikaz eder ya, normali budur ya, ben şaşırdım haliyle. herhalde önceden bi husumet vardı evdekilerle onların arasında diye düşündüm. baktım herif hala üslup sorunu yaşıyor "he, he" diyip yüzüne kapattım kapıyı. normalde böyle bir durumda gelen kişi haklıdır, ses çıkıyordu, Allah'ı var ses vardı, bi de bas da vuruyordu((: neyse bu arkadaş üslup sorunu yaşıyor diye, ses daha bi açıldı, yukarıdan nazik davetler yapıldı ve doğal olarak kimse kapıya gelmedi. bu arada biz merkeze inip çorbamızı içip geldik, sonra biraz daha müzik dinleyip ben evime gittim.

dün gece arkadaşıma gittim, bi kaç şey almıştım ve borcum vardı. biraz dizi izleyip ben aşağıya indim. oyunuma devam ettim. bi ara 12 sularında arkadaşım msne girdi ama sonra çıktı. "alla alleaaa" dedim. bunu dedim. oyunuma devam ettim, bunu da yaptım. 2'de bir başka arkadaşım aradı. "yanımda gelsene dedi." "içiyor musunuz" dedim. "yok, dün böyle böyle olmuş, bugün gelmişler." dedi. "polis çağırdık, sen de gel." gömleğimi, pantolonumu giyip gittim. ben arkadaşın evinden geldikten 20 dk sonra biri o dallama olmak üzere 3 kişi gelmiş. "dünkü lavuk nerde?" demiş o korkudan titreyen eleman. evet, aynen bunu demiş. sonra da "biz izmitliyiz." demişler, arkadaşım da "bana ne" dedikten sonra çökmüşler bunun üzerine. evet 1 kişiye 3 kişi dalacak kadar izmitlisiniz, bunu o gün kapıda sen güçlü görünmeye çalışırken anlamıştım zaten.

ilk önce hastane'ye gittik. orası çok kötü bir yer. sevmiyorum. bakmamaya çalıştım. raporu aldıktan sonra karakola gittik. bu adamlar garip. yani aklımdaki bütün imajlarını yerle bir edeceklerdi neredeyse. çok seneler önce barışarock'ta yanımıza gelen genç sivil polisin dediklerini hatırladım. bu yeni çıkanların çoğu saygıyı hakediyor, zira saygı duymasını biliyorlar. umarım ileride bu yeni olumlu imajı değiştirecek çürük elmalar çıkmaz. neticede bu insanlar kendilerini değil aslında devletin bir yönünü temsil ediyorlar. o zaman hep böyle olmak durumundalar. sorumluluk büyük.

kim olduklarından emin olmadığı için arkadaş, isim veremedi ama büyük ihtimal ya üst kat, ya alt kat. eve zorla girme, darp, tehdit vs vs suçlamalar büyük ve onları yakalandıkları taktirde güzel günler bekliyor olacak. ama durum şu, kesin eşgal yok ve o izmitli bebeyle aynı apartmandayız. ya polisler bu 3'ünü bulacak, veya polisler onları bulmadan beni bulup temiz bir sopa çekecekler ya da apartmanda ben o dallamayla karşılaşıp güngören salvolarıyla ağzını, burnunu eline vericem:) bu 3 ihtimal işin eğlenceli kısmı. eğer bizim çocuklar işe karışırsa vay bebelerin haline. üzülürüm.

işte bu durum, toplamı sıfır olan oyun teorisinin pratik halidir. bir taraf kazanırken, diğer taraf kaybedecek. alın işte uluslararası ilişkiler oyun teorileri. farklı uluslar yok ama farklı ırklar var. bi taraf terran, bi taraf zerg.

doğumgünü..

2011-01-21T04:32:00.005+02:00

aradan zaman geçti elbet.. gecikmiş kutlu olsun yazısı mı bu, bilemedim. şimdi 7.sınıftasın. 7.sınıftaki halimi hatırlıyorum. düşündüklerimi, izlediklerimi, arkadaşlıklarımı hatırlıyorum.

ilkokul'dayken okula gitmeden odaya gelip küçücük yatağında seni sevdiğimi, izlediğimi hatırlıyorum. büyüyorsun nan kerata.(: ne çabuk büyüyorsun, inanamazsın!

değişeceksin; dinlediklerin, düşüncelerin belki huyların, ilgilendiklerin değişecek. büyüyeceksin. çok güzel dostluklar, belki aşklar yaşayacaksın. en azından benim, adına istediklerimin bir kısmı bu.. ama asıl senin ne istediğinin önemli olduğunu yeri gelince bizlere bildireceksin. bildirmelisin..

en çok nelere sevinirim biliyor musun; ilk kız arkadaşını benimle tanıştırmana, büyümeni an be an izlemeye, ne bileyim sabahlara kadar tartışmaya.. liseye gelince sana film önerememek, okuduğun kitapları tartışamamak, sevdiğim yerleri sana gösterememek elbet üzer beni.

zaman ne getirir bilinmez, ileride belki bu yazıyı okursun. bizi bilirsin, aile sözkonusu olunca sözcükler tıkanır, pek dışarı çıkmaz. hissettiririz. ben bunu da pek yapamam gerçi.

diyeceğim o ki, nasip olursa eğer gideceğin yola, tercihlerine şahitlik yapmayı sabırsızlıkla bekliyorum.

noluyorrr

2011-01-20T04:11:00.003+02:00

son sınava çalışırken bi depremimiz eksikti. herkes duyduğuna göre iyi salladı. oktay'ın yorumu "baya hopladık la." oldu (((: biraz tırsmadım değil hani.

durmak yok, çalışmaya devam..

not: o değil de gazetelerin haber sitelerinde çok normal olarak depremi bildirmiyorlar, neticede daha 7 dakika önce oldu olay ama ekşi'de hemen 4 sayfa dolmuş durumda. rasathane'nin verileri de hemen sitede gözüküyor, o linki paylaşmışlar. demem o ki, gazetecilerin itibarı zaten yerle yeksan ne yazık ki, artık iletişim imkanlarının bu kadar gelişmesiyle de haber hızı açısından safdışı ediliyorlar. geriye ne kaldı? analizleri mi? onlar zaten boktan, gazeteci olup da adam gibi uzman olan yok. üstüne üstlük kirli işlere girip mesleklerinin adını da kirletiyorlar. bunları bir düşünseler keşke. neden tarihin derinliklerinde kalmış bazı gazeteciler onlarla çağdaş olmayan gençlerin bile aklında iken devir gazetecilerine gösterilen saygı bu kadar düşük?

çıkmayalım kanka dışarı çıkmayalım. derse devam, zaten daha yeni oturmuşum. ((:

"disturbing"

2011-01-19T22:49:00.001+02:00

benim böyle arkadaşlarım olmak zorunda mı, bilemiyorum.

sevilla günlüğü

2011-01-18T00:25:00.004+02:00

madem ki ispanya vizesini şükür ki aldık, o halde bizden sonrakilere yardım boynumuzun borcu olsun. henüz hiçbir şey yok ama bu şüphesiz ki hiç olmayacağı anlamına gelmiyor.

http://sevillagunlugu.blogspot.com/

Erkan Can Gemide

2011-01-18T00:11:00.000+02:00

hani erkan can derinden bir "oofff" çekip "her şey karışık." diyor ya, bütün mevzu orada aslında. bu filmin aksine ilk film pert, boğucu. bunda başka bi hava var.

2011-01-16T17:11:00.006+02:00

((:

nasıl söylenir şimdi bilmiyorum, bazen bazı şeyler açıkca söylendiğinde o eski güzelliği de kalmıyor. aslında bundan ziyade anlatma çabasının yanlış kulvarlara sapmasını istemiyorum.

evet final dönemi, evet benim 3ü çok zor olmak üzere toplam 4 sınavım var. ve evet maalesef çok sevdiğim güzel insanlardan ayrılma durumum var. biliyorum gittiğim yerde de çok ama çok güzel insanlarla tanışma imkanım bir hayli fazla. yine de evet alıştığım arkadaşlarımdan, 4 sene boyunca onlarla beraber içtiğim, beraber okuduğum, beraber küfür ettiğim, ne bileyim aynı odada bilmem kaç kişi sabaha kadar şarkılar söylediğim insanlardan ayrılıyorum. dolayısıyla sınavların canı cehenneme. içmek, şu, bu tek başına bir anlamı olmayan şeyler. vakit geçiriyoruz mümkün mertebe. her anı benim için çok değerli. her anında keyif var. ama her anında da geçmişe dair, geleceğe dair özlemlerim oluyor. her anında şimdiye dair özlemlerim oluyor. bir şekilde..

bu belki bana dair bir şey. belki herkeste olan bir şey, inan olsun ki bilmiyorum. ama işte daha çok, iyi olanlar olmak üzere bir çok şeyi hatırlıyorum, unutmak istemiyorum hiçbir şeyi geçmişe dair. onlar bana ders oluyor, en zayıf anımda geleceğe dair umut oluyor. güzel anlarımda bazen keyif bazen özlem oluyor. ne bileyim..

ama agbi ben kimseden bir şey istemiyorum, kimseden bir şey beklemiyorum. ben özlüyorum, yazıyorum. ben hissediyorum, yazıyorum. belki yanlış belki doğru. kimle ne yaşamış olursam olayım hiçbirini rahatsız etmek istemiyorum.

umut? yok agbi, umut varsa üzüntü vardır. ben bunu istemiyorum. istemedim. nasıl ki kimseyi bilerek üzmek istemediysem, şimdi de bende bu umut olsun istemiyorum. bu biraz farklı bir şey anlayabiliyor musun? evet üzdüm, evet beni üzdüler. yaptıklarının sonuçlarını bir türlü bilemediler, yazık. ama bi vakit geldi, bendeki ayarlar değişti. umut, üzüntü, beklenti bunlar değil derdim. bunları kafama vura vura öğrettiler tüm sessizlikleriyle ya da cadılıklarıyla. bu konularda belli ki kalın kafalıyım ama 36 kere aynı şeyi yaşayınca öğreniyor insan.

gerçekler de, beklentiler de umurumda değil. burada bir şeyler var ve ben ifade etmek istiyorum. ola ki bana birileri bir şeyler anlatmak isterse onur duyar, dinlerim. ne zaman dinlemedim ki? (belki de hatamdı bu, hep açık oldum.) sabahlara kadar aynı şeyleri büyük bi mutlulukla kaç kere dinledim. hepsi de çok keyifliydi. yaşanmışlıktı.

hani sezer bir yazı yazıp onurlandırdı ya beş para etmez yazıların olduğu bu siteyi. çoğu zaman konuştuğumuz şeyleri çok güzel bir şekilde ifade etti. garip ki bütün cümleleri, bütün kelimeleri, noktalama işaretlerine kadar sahiplendim, hepsi sezer'e ait olduğu kadar da bana aitti. ne kadar garip değil mi oysa ki onun yaşadıklarıyla benim yaşadıklarım çok farklıydı.

ama komikti, güzeldi. şimdi bu satırı naif bir gülümseyişle yazıyorum. bu naiflik benden değil elbet. ne bileyim ya güzel hatırlıyorum, güzel hatırlamak istiyorum. ben özlüyorum ya.. ama işte bu özlem, benim yaşayacaklarımın da hep itici kuvveti oldu bu zamana kadar. çok güzel de oldu.

chronology of chance

2011-01-14T04:42:00.001+02:00

?

2011-01-13T02:20:00.003+02:00

"önemsememek, önemsenmektir"

arthur schopenhauer

hülasa

2011-01-05T00:01:00.006+02:00

işte o odadayım. bundan 5 sene önce şimdi oturduğum yere oturuyor, şimdi baktığım camdan bakıyordum dışarıya. elimde sigara, çözdüğüm, çözemediğim testleri yakıyordum. dostlarımdan uzak kalmış, umutsuz ve hayalkırıklığıyla doluydum. çok sevildiğimi sanıyor ve bütün bu sevgilerin, bağlanmışlıkların, aşkların, dostlukların teker teker karton kaleler gibi kolay yıkılışıyla şaşkınlık yaşıyordum; her yıkılışta kendime hayallerle dolu bir dünya kuruyordum. her yıkılışta biraz daha içerliyordum. can dostlarım vardı, neyse ki onlar can simidimdi. ama onları da uzaklarda bırakmıştım.

hayatımda belki de ilk defa özenme duygusunu o zamanlar yaşamıştım. bana ait olanları göremiyor, doğru tercihler yaptığımı sanırken büyük yanlışlar yapıyordum. karşıma biri çıkmıştı ve işte ben onu böyle harcamıştım. daha sonra bunun bana, "bizi biz yapanın yeteneklerimiz değil tercihlerimiz olduğu" gerçeğini öğreten belki de yegane şey olduğunu düşünür oldum.

vakit geçti. ben güzel insanlarla tanışırken beni ben yapan güzel insanları ister istemez ihmal eder oldum. beni bilen, tanıyan insanları görmemezlik canımı yakar oldu. onlar hep aynı yerlerindeydi ve benim onlara gitmem yeterliydi. sanıyorum ki hala yeterli. biliyorum ki gittiğimde kollarını açarak özlemle beni karşılayacaklar. kimisi yapısı gereği belki belli etmeyecek ama ben anlayıp içimden sevinçle güleceğim. belki de bu insanları biraz da bu yüzden seviyorum.

neler yaşadık, neler geçti başımızdan. liseyi bitirdikten sonra burada otururken şimdi üniversiteyi bitirirken burada oturuyorum. hissettiklerim hemen hemen aynı şeyler. kahveme yine sigara eşlik ediyor. bu sefer testleri değil ama bana üzüntü, acı ve sıkıntı veren anılarımı yakmaya çalışıyorum. dinlediğim müzikler bir hayli değişmiş durumda neyse ki. bir çıkış yolu diyorum, istiyorum. sevdiğim insanlara iyimserlik yönünde tavsiyeler verirken ve onları ikna ederken keşke biraz da kendimi ikna edebilseymişim diyorum şimdi. ama yine de evet, biliyorum hayatımda yeni başlangıçlar yaşamam için görünür açık tercihler var.

o halde bu yalnızlık duygusu ve üzüntü neden bir türlü çözemiyorum..

Moby - JLTF [ HD ]

2011-01-04T21:53:00.001+02:00

we heard the rain on the window
like a sinful waste of time
we heard the sirens' wailing
like the world had lost its smile
we spend our days together
hiding far from everything
oh we knew it was over
when the summer turned to spring

all the words we said
all the time we spent
does it mean nothing
does it mean nothing

gül kendine (:

2011-01-03T21:44:00.005+02:00

"biter mi sandın tüm dertlerin
hemen ödenmez büyük borçlar
hayata tersten baktığında
bitip tükenmek çok kolay

aslında bütün resim güzeldir
sadece hatırlaman gerek.."

Cengiz Özkan - Bir Ay Doğar

2011-01-03T16:25:00.001+02:00

The Beatles - For No one

2010-12-16T23:32:00.001+02:00

kesintisiz yalnızlık ve kuşatılmış yalnızlık

2010-12-16T02:55:00.002+02:00

kesintisiz yalnızlıkla kuşatılmış yalnızlık 2. dereceden akrabalar. yakınlar. birbirlerini besliyorlar ama aynı zamanda farkında olmadan yok ediyorlar. kesintisiz yalnızlığın kesin hükmü var. tek başına olsa her şey yolunda, her daim varlığını sürdürebilecek konumda. ama bir de kuşatılmış yalnızlık var. bu sertlikten yana ama biraz da bu yüzden muktedir olamıyor. iktidarı, hissedene çok uzun gelse de kısa sürüyor. zira kendisi sıkıntıya tam olarak benzemeyen ama en iyi onunla tarif edilen bir duygu yaratıyor. işte bu duygu değişimi sağlıyor. insanın kafasını kaldırma isteğini itekliyor. gökyüzünden spot lamba işte o zaman düşüyor. içinde bulunulan durum o zaman analiz ediliyor, geçmiş ve gelecek o zaman hakkı verilerek düşünülmeye başlanıyor.

i don't belong here

2010-12-16T01:19:00.003+02:00

sorunun bir kısmı tam olarak şu; lisedeyken oturduğumuz bir kafede, ne bileyim mesela hayatı anlamlandırmaya çalıştığım o ilk yıllarda bana inanılmaz güzel bir dekor sunmuş olan cafe beatles'da led zeppelin, beatles, queen çalmaya başlayınca heyecanlanırdım. (beatles'da bunların çalmasının şaşırtıcı yanı olmamasına karşın. hele bir de alakasız bir yerde duyunca tahmin edin o duyguyu) üretilecek milyon tane şey vardı. kurgulanacak bir dünya vardı! yazı, dergi, film, tatil planları bir sürüydü. o heyecanı hissediyorduk. heyecanı hissediyordum. şimdiyse dışarıda bir yerde duyduğumda yine o heyecanı hissedip mutlu oluyorum ama sonra farkına varıyorum; beni asıl mutlu eden o şeylerden ne kadar çok uzaklaşmışım. evet çok güzel anılarım oldu, eğlendim, güzel insanlarla tanıştım. kimisini kazandım kimisini kaybettim, kimisiyle yakınlaşacak fırsatımız olmadı ama hep oralarda bir yerlerde olduğunu hissettim. kimisiyle "aramızda söylenmemiş güzel sözler de vardı." ama bütün bu 4 sene bir şeyden yoksundu; içten içe bütün o heyecanımı başka şeylerle ikame etti. o hayaller, film projeleri, senaryolar, festivaller yerini bambaşka şeylere bıraktı. yüzeysel olarak sıkıntıyı hissediyordum. ama bazı ufak şeyler bunu tam olarak farketmemi sağladı. hani The Truman Show'da gökyüzünden büyük bir spot lamba düşüyor ya onun gibi işte. Inception'da Cobb'un gerçekliği sorgulaması gibi ya da. gereksiz örneklerle uzatmak mümkün bu durumu.

dün gece doping'deyken led zeppelin çalmaya başladığında aklıma gelenler hemen hemen bunlardı işte. daha önce de bi arkadaşımla edebiyat üzerine sohbet ederken aynı şekilde hissetmiştim. sohbeti yazmayı denedim ama sonradan vazgeçtim. önemi yok.

şu kuşatılmış yalnızlığın kaynağı biraz da bu olsa gerek diyorum kendi kendime.

biraz geç vakit olduğundan çok da kafamı toplayamıyorum. hissettiklerim 3 aşağı 5 yukarı bunlar. biraz dağınık kalsın bakalım. nereye kadar..

Radiohead - No Surprises

2010-12-16T01:04:00.001+02:00

av mevsimi - cem yılmaz hayde

2010-12-08T21:00:00.000+02:00

sinemada izlerken hayli etkilemişti. çok güzel bir sahne. uzun zamandır böyle güzel bir sahne izlemediğimi düşünmüştüm. ve elbette başka şeyler.

hayat bazen böyledir işte

2010-12-06T08:52:00.001+02:00

yeditepe..

2010-12-06T08:24:00.003+02:00

bunları dinlerken, paylaşırken, düşünürken bazen çok saf olduğumu düşünüyorum. olsun be. bu hikaye de böyle olsun.

sonra ben de av mevsimi filminde cem yılmaz gibi diyeyim:

-masum mu? asıl çocuk sensin be! bana bir tane masum kadın göster bileğimi keseyim.

http://twiturm.com/48f99

ötekileştirmek ve medeniyet

2010-12-06T07:19:00.004+02:00

twitter, facebook ve bilumum net olayı hakikaten insanların masturbasyon aracı olarak kullanılıyor. günlük yaşamında etliye sütlüye karışacak bilgisi, zekası ve cesareti olmayan insanlar buralardan sağlam direktifler veriyor. onların değerleri, zevkleri, hayatı algılayış biçimleri var. nasıl olur da kahveyi sütlü içerim? niye içimden geleni doğrudan yazdım, onu süsleyip püsleyip zeka emareleriyle donatmadım? onların sevdiklerini iddia ettikleri müzikleri nasıl olur da severken aynı zamanda arabesk dinleyebilirim? tom waits dinlerken nasıl olur da hakan taşıyan'dan doktor'u dinlerim.

farkında değil miler ki yaptıkları insanları ötekileştirmekten ibaret? faşistlere, en ufak bir tarihi, siyasi bilgiye sahip değilken arkadaş ortamlarında fırsatı geldiğinde vururken kendilerinin yaptığının bundan bir farkı yok. bunu nasıl göremezler? benliklerinde barındırdıkları kibirden geçtim, tavırlarının farklılıkları ötekileştirdiklerini nasıl düşünemezler?

evet önemsiyorum; alt kültürleri, üst kültürleri, alternatif kültürleri ve onlardan hoşuma gidenleri almayı seviyorum. belki bazılarının değerlerini anlayamıyorum, olabilir ama dışlamama gayreti içinde olmalı belki insan.

unutulmamalı ki alan olgunlaşır. bizim medeniyetimiz hakikaten de söylendiği gibi almayı bildiği için olgun ve kapsayıcı bir medeniyettir. tarihte çok halk vardır ki kültürlerini geleceğe taşıyamamış, medeniyete giden yolda çok gerilerde kalmıştır. mevzu büyük oranla sentez yapmayı reddetmekten ve bunun önemini algılayamamaktan kaynaklanmaktadır. osmanlı'nın bir çok geleneksel öğesi bizans'a, selçuklu'ya dayanmaktadır. toprak sistemi ve asker yetiştirme arasındaki bağ bizans'dan devralınmıştır. binlerce eşsiz nitelikteki müzik makamının hatırı sayılır kısmının kaynağı bizans'a dayandırılır. yanlış anlaşılmasın, bahsedilen birebir alıp kopyalamak değildir. her alınanın üzerine ihtiyaca, zevke ve koşullara göre bir şeyler katılmıştır. şunu hep çok önemserim; osmanlı yemek kültürü işte bu anlayışın üzerinde yükselmiştir. çeperlerden gelen, imparatorluğun en dış bölgelerinden itibaren merkeze doğru yayılan yemek kültürü merkezde birleşmiş, merkezde ülkenin dört bir yanından gelen yemek kültürleri harmanlanmış, üzerine merkezin kültürü katılmış ve bu harmanlanmış yemek kültürü tekrar çeperlere dağıtılmıştır. yani alt kültürleri ezen, yok eden bir anlayış değil, onlara saygı duyan ve onları almasını bilen bir anlayış vardır.

batının yok edici, kibirli, dayatmacı ve didaktik medeniyet algılamasıyla arasında ne kadar büyük fark var değil mi? ingilizler, belçikalılar vs. afrika'ya medeniyet götüreceğiz diyerek milyonlarca insanı katletmediler mi? bunların örnekleri çoğaltılabilir. ve elbette ki osmanlı iyidir, günahsızdır, vebalsizdir demiyorum ama arada büyük bir tavır farkı vardır. arada kibir vardır. ingiltere güneşin batmadığı imparatorlukken dünyanın dört bir yanında sömürgeleri varken sömürgelerinden çok az şey almıştır kültürel olarak. hep kendi kültürünü dayatmıştır. aradaki farkı vurgulamak için bu kadar uzatıyorum sözü.

velhasıl kelam ötekileştirmek ileri götürmez. hayatımızın bir kısmında umuyorum ki farklılıklardan zevk almayı öğreneceğiz. hayat tekdüzeliği kaldırmaz. olmak istediğiniz insanların, sosyal hayatta "prim yapan" davranışların benzerlerini okuyup, araştırıp taklit ederek ve bunun dışındakileri dışlayarak bir yere varamazsınız. başkalarının hayalleriyle mutlu olamadığınız gibi başkalarının hayallerini sevgi, aşağılama vs vs adı altında engellemeye çalışmak da net bir şekilde sizi kötülüğe iter. insan zayıf, kabulümdür. ama en azından kolaycı olmamalı.

istemiş olabilirim

2010-12-06T06:56:00.002+02:00

neden bilmiyorum ama sınavı kazandım ve tüm heyecanımı kaybettim. sevilla'ya değil de chicago'ya gitmek istiyorum. içmiş olduğum kahve, dinlediğim müzik şu uçsuz bucaksız bulutlu güzel gökyüzü bana tek bir şey anlatıyor. amerika.. amerika.. amerika..

bir daha olabilir mi dersin? chigaco'da o güzel rüzgarlı şehri bir kez daha izleyebilir miyim? 61. sokakta jazz dinleyebilir miyim? new york'ta tüm pahalılığa karşın o şehri hissedebilir miyim? gökyüzünün hemen üzerindeymiş hissini veren yakınlığını yeniden görebilir miyim wisconsin'da? arkadaşlarım olur mu daha yeni tanışır tanışmaz good, bad, ugly oynayıp sarhoş olacağım?

hayde

2010-12-05T19:52:00.000+02:00

ferahlık içinde yanmaya adayken hicaza sessiz giriş

2010-12-05T08:00:00.003+02:00

Almanya'nın el çocuklarına..

2010-12-05T07:13:00.000+02:00

I'll Follow The Sun - The Beatles

2010-12-05T06:54:00.001+02:00

kara kış gelmeden

2010-12-05T06:40:00.001+02:00

solidarity?

2010-12-04T20:02:00.001+02:00

olması gereken belki de hep buydu.

Runaway Train

2010-12-02T03:35:00.003+02:00

"win. lose. what's the difference?"

yeni zelanda latin amerika'da kardeşim!

2010-11-24T22:42:00.003+02:00

cografya bilgileri beni gerçekten etkilemiş durumda. bu strajetik arastırma merkezi'nin yapacakları jeostratejik analizlere güvenebileceğimi biliyorum.

iyidir

2010-11-24T20:44:00.001+02:00

http://twitter.com/radikalcevap

vay benim azeri kardeşlerim ya:))))

2010-11-17T02:18:00.007+02:00

Azerilerle olan muhabbetimize de ayrıca değinmem gerekiyor. aksilik olmazsa başlı başına bi yazıyı buna ayıracağım bi gün.

vay benim blogum :))))

2010-11-16T14:29:00.003+02:00

hissediyorum 3 taraftan bi kumpas kuruluyor. yapmayın bunu :) (:

ankaraya kız istemeye gidiyoruz. bu eylemin 'kız isteme' diye adlandırılması bana çok garip geliyor, alışamadım bi türlü. bi de ağbime kalırsa takım elbise giymeliymişim. bana mı istiyoruz kızı ya sana istiyoruz sen giy işte :) hadi bakalım ya inş her şey çok iyi olur be.

hadi bakalım deyince, son 2.sınavdan önce yine kantinde toplaşmıştık, ben yine saman kopya kağıtlarıyla masaya oturunca hadi inşallah demiştim de büyük bi umutla, aklıma geldi. OHHH BEEEEEEEEEEEE. son vizelerimi de verdim ulan. bi finaller kaldı.

sonra endülüs'ün incisi. hiç düşünmemeye çalışıyorum. şu kocaeli'yi son dönemini iyi yaşamaya devam edeyim diyorum. hiç düşünmüyorum seni. duvarlarımda yok ismin, fotografın endülüs güzeli. hadi bakalım ya hadi inşallah yaaa :)))))

dün geldim geleli ağbimi ilk kez gördüm ve yol boyu kafasını şişirdim amerika hikayeleriyle. daha önce gitti ya, anlatılacak ne hikaye varmış be. anlatıcam ulan işte. :))

apaçi dansı yapan palyaçolar ve queen

2010-11-15T01:23:00.006+02:00

bugün daha dogrusu dun fethiye caddesinde kardeşimle istanbula yollanmak üzere tıngır mıngır giderken yeni açılan bi parfümcünün önünde 2 tane palyaço o çatla-patla müziği eşliğinde apaçi dansı yapıyordu. çok komiktiler. sınav zamanı sürekliiiiiiiii beraber içtiğimiz bi arkadaşımın palyaçolardan korktuğunu düşününce ve bu adamların büyük bi keyifle apaçi dansı yaptığını görünce, evet büyük bi keyif aldım. olayı nereye bağlıcam, dur bakalım hele. en çok yapmak istedeğim şeylerden biriydi amerika'da apaçi dansı yapmak. bize yakın bi indian museum vardı ve onun önünde kızılderili çadırı kurmuşlar, içinde de foto çektik hatta ama işte ordan çıkıp apaçi dansı yapacaktık. ben böyle planlamıştım ve çok güzel olacaktı. ama arkadaşımı ikna edemedim. çok güzel olacaktı ulan. geçenlerde bi video izledim, yine böyle amerika'da öğrenciler amerikan, türk ve birleşmiş milletlere üye ne kadar ülke varsa o kadar çeşitte insan partide eğleniyor. bizim türkler apaçi dansını öğretmişler adamlar dans ediyor. bunu yine bizim wat öğrencileri washington'da beyaz saray'ın önünde yapmışlardı. elbette ki dalgasına yapıyorlar ve itiraf etmek gerekir ki çok komik bu puştlar.

kocaeli'de yayın yapan bi gastede röportajım yayımlanacak demiştim wat ve abd hakkında, yayımlandı. biraz karamsar konuştum ki bizim gibi lavuklar her şeyi iyi bilip balıklama gitmesinler diye:)) tabii bize kimse bi bok anlatmadı ve ilk 1 ay bocalamamız belki de bu yüzdendi. ama iş durumları son zamanlarda iyi gitmeseydi yine boktan bi durum olacağı malumdu. neyse ki şükür ki en azından bazı şeyler iyi gitti ve "tecrübe oldu nan" kıvamında cümleleri söyleyebilir olduk. gelince de düşünmedim değil, imkan olsa da okumaya gitsem oraya diye. gezmediğim ne çok yer var ve tanımadığım ne çok insan.. işte ben bi yerlere gitmenin özlemiyle tutuşuyordum, hep kaçırdığım bir şeyler vardı. hep özlemlerim vardı bilinmyene dair. bu yazın neler kaçırdığımı belki biraz olsun algılayabildim. bilinmeyene kucak açarken bunun yanımdakileri kaybetme demek olabileceğini de işte hayat bi şekilde öğretti. ama işte ne olursa olsun giderken de gelirken de içindekilerle birlikte oluyorsun hep, onlar senin yanında olsa da olmasa da. sana değiştin diyorlar, ki insan yerinde statik duruyorsa bunda bi hata vardır ama yine ilkelerde ,bahsedebilirsek tabii, değişme

olmaması lazım.

işte ben şu karanlık odada, güngörende, benim bile diyemeyecek kadar yabancılaştığım şu odada yalnızlık içinde yazarken bunları, evet ben yine özlemler duyuyorum. bilinmeyeni bilmek gibi haddimi aşan bir laf etmesem de en azından bilinmeyene dair bi ışık görsem mutlu olacağımı biliyorum.

işte biz bütün o bunaltıcı havadan sıyrılıp artık chicago'ya gitme vakti geldi demiştik. ve gittik şirkette kalan en son araba olan nissan cube'u olduğundan daha pahalıya kiraladık. cube'u özellikle belirtiyorum çünkü narin dizaynıyla kendisi bir kadın arabası ve içinde 4 tane Türk, yani biz çok komiktik. bastık çıktık yola ve wisconsin amerikada çiftlikleriyle ünlü, taze sütü, peyniri ile ünlü aslen çiftçi bir eyalet. yol boyu amerikan çiftlikleri gördüm, o an çok mutluydum zira yol upuzundu ve kenarlarda daha önce görmediğim tarzda çiftlikler vardı. arada yerleşim yerlerine geliyorduk ve ben merakla bakıyordum.tam o anda, evet yolda queen'in çok sevdiğim, ilkokuldayken ingilizce bilmezken dinlerken içimi özlemle, gitme heyecanıyla dolduran bi şarkısı radyoda çalmaya başladı. ben eşlik etmeye başladım, ve arabanın ön tarafında kendi gezegenimde gözlerim dolarak şarkıya eşlik ediyordum. işte dedim buymuş meğer, 12 sene önce dinlediğim, hissetiğim özlem buymuş!! buldum dedim, çok mutluydum. yol boyu bissürü amerikaya dair şeye tanık oldum ve işte şarkımı dinliyordum. ne arabadakiler bunu anlayablirdi ve ne yazık ki benim sevdiklerim. ama anlatabilmeyi çok isterdim, inanın.

benim belki de bütün derdim buydu. işte o andı. heyecanla beklediğim o andı. o anlardı. yoksa 72 buçuk milletin güzel olmaya güzel ama bana hiçbir zaman sevdiğimin verdiği sıcaklığın binde birini veremeyecek olan kızlar değildi. benim gitmeye dair bütün özlemlerim işte buydu. bilinmeyene dair bi ışık. ve çokca dediğim şekilde keşke o da yanımda olsaydı. olsaydı da o da tanık olsaydı. ama işte çokca da paranoyak korumacı duygularım ortaya çıkıp olmaması iyi dediğim de oldu zira amerika'nın hiç de güvenli olduğunu söyleyemeyeceğim. bazen risk almak gerekir ya amerika baştan sona risk alman gereken bir yer olabilir. hep dediğimiz bir şey denk gelmesi gerekir.

palyaçolardan ve apaçi dansından nerelere geldik di mi? belki yazdığım en sıkıcı yazıyı yazıyorum, belki de hep sıkıcı yazıyorum bilmiyorum ama şu anda sanırım ilk defa arkadaş gözüyle, yoldaş gözüyle sımsıkı sarılıyorum bu yazıya, bloga. zira etrafımı çevreleyen bir karanlık var ve bu sadece maddi anlamda değil manevi anlamda da böyle. konuyu hep aynı tarafa getirmek istemediğimden dolayı burada noktalayıp başka konuya geçiyorum.

belki de yoldan devam etmeliyim. chicago üzerine güzel bir yazı yazabilirim diye hissediyorum ama yazı yazmak adına enerjim tükeniyor sanki. (aman allahım bunlar benim cümlem değil :)))))

burada lafı bitirmek yerinde, evet. size robert johnson'un sweet home chicago'su ile veda ediyorum.

http://fizy.com/#s/1lttv1

not 1: zaytung'da son dakika haberi:

-> Rasim Ozan Kütahyalı, "Selamün Aleyküm" demeyen papağanı yerden yere vurdu: "Şu yapılan kime karşı olursa olsun, haysiyetsizliktir!"...

wisconsin günlükleri - Ripley's Believe it or not

2010-11-13T13:39:00.001+02:00

sınav zamanı

2010-11-09T00:33:00.002+02:00

Çocuksuluğun üzerinde karar kılmış bulunuyorum. Evet çocuksuydun hep. Belki iyi belki kötü. yerine göre iyi, yerine göre kötü. ama daha kötüsü ben daha çocuksu davrandım. Niye öyleydim hiç bilmiyorum.

Sevmiyorum diyorum, ben bağlanmayı sevmiyorum. Noldu da sana bağlandım bu kadar. Niye izin verdim, kendimi tutmadım.

Ya başka birini seversen? Ya ben başka birini seversem?

Ya sen bitersen.. ya ben bitersem..

Hiç yaşanmamış gibi olursa?

Beni görünce? ya peki seni görünce?

Kaçtığın şarkıları dinleyince? Sürekli dinlediğim seni hatırlatan şarkıları dinlemeyi bırakınca?

Sen gelince? Ben gidince..

her gidişin bir dönüşü olunca? ya olmazsa?

bir de sarılarsam sana? ya sen bana sarılırsan koşa koşa? ya dayanamazsan..

peki ya dayanırsan...

seni hiç sevmediğimi düşünürsen? Ya ben senin beni hiç sevmediğini düşünürsem..

peki ben hala seni çok seviyorsam? Ya artık sevemezsem..

ya sen sevmeyi çoktan bıraktıysan? Çok seviyorsan hala?

Ya bırakırsam..

başka biri gözlerine bakarsa? Ya bi başkası gülüşüme vurulursa..

ya vurulduysa..

ya baktıysa..

ya don kişotluğu bırakırsam?

Bırakırsa..

Bırakır..

Bırak..

ma..

eyvallah..

07.11.2010 02:03:25

hani kurşun sıkmaz geçmez geceden

2010-11-04T03:56:00.002+02:00

     Yiğit harmanları, yığınaklar,

 Kurulmuş çetin dağlarında vatanların.

 Dize getirilmiş haydutlar,

   Hayınlar, amana gelmiş,

 Yetim hakkı sorulmuş,

 Hesap görülmüş.

   Demdir bu...

 Demdir,

 Derya dibinde yangınlar,

 Kan kesmiş ovalar üstünde Mayıs...

   Uçmuş, bir kuştüyü hafifliğinde,

Çelik kadavrası korugan'ların.

  Ölünmüş, canım,ölünmüş

 Murad alınmış...

  Gelgelelim,

    Beter, bize kısmetmiş.

  Ölüm, böyle altı okka koymaz adama,

 Susmak ve beklemek, müthiş

Genciz, namlu gibi,

    Ve çatal yürek,

  Barışa, bayrama hasret

  Uykulara, derin, kaygısız, rahat,

  Otuziki dişimizle gülmeğe,

 Doyasıya sevişmeğe,yemeğe...

  Kaç yol, ağlamaklı olmuşum geceleri,

    Asıl, bizim aramızda güzeldir hasret

 Ve asıl biz biliriz kederi.

  İçim, bir suskunsa tekin mi ola?

 O Malta bıçağı,kınsız,uyanık,

  Ve genç bir mısradır

 Filinta endam...

  Neden, neden alnındaki yıkkınlık,

   Bakışlarındaki öldüren buğu?

  Kaç yol ağlamaklı oluyorum geceleri...

   Nasıl da almış aklımı,

 Sürmüş, filiz vermiş içimde sevdan,

   Dost, düşman söz eder kendi kavlince,

  Kınanmak, yiğit başına.

 Bu, ne ayıp, ne de yasak,

  Öylece bir gerçek, kendi halinde,

  Belki, yaşamama sebep...

  Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.

  Hani, kurşun sıksan geçmez geceden,

  Anlatamam, nasıl ıssız, nasıl karanlık...

      Ve zehir - zıkkım cıgaram.

  Gene bir cehennem var yastığımda,

  Gel artık...

       Ahmed ARİF

biranın kralı

2010-11-03T15:27:00.002+02:00

hafif şekerli bi tadı vardı, biranın kralıydı. çok sonraları keşfetmiştik milwaukee'yi, içtiğimiz en ucuz biraydı. tahmin edileceği gibi budweiser pahalıydı. özledim be.

sonradan

2010-10-27T11:41:00.004+03:00

odam karanlık, ışıklar kapalı.. böyle hallerde çok sevdiğim şeyi; perdeyi sonuna kadar açmayı ihmal etmedim. çalışma masamdan (çokca bana uefa kupasını kazandıran taktikleri hazırladığım masaJ) dışarıyı izliyorum. Wisconsin’dan getirdiğim kolombiya kahvemi yudumlarken müziğimi dinliyorum. Kendini bulutların ardına saklayan Ay’ı rahat izleyebilmek için teleskobu ayaklarından ayırdım ama nafile. Ancak 3-4 saniye bulutlar bana izin verdi. Keyifliyorum diyorum kendi kendime. Bugün ilk defa klasik mantık dersine girdim. Neden bilmiyorum ama hocaya ve derse çok çabuk ısındım. Keşke daha önceden girseydim, bazı şeyleri kaçırmışım diye düşündüm; korktuğum gibi değilmiş.

Can dostum Yunan İzmiri’nden gelmiş, dün onu görmeye gitmeliydim. Bugün nasip olursa istanbula gitmem gerek. Uykusuz nasıl yaparım bilemiyorum.

Velhasıl kelam bana mutluluk yaşatan şu anı paylaşmak istedim. Kalın sağlıcakla..

Not: tam yazıyı bitirirken hasret gültekin çalmaya başladı. Hasret’i bu kadar geç tanıdığıma hayıflanıyorum. Sonra, ister istemez 93 Madımak’ı hatırlıyorum.. nur içinde yat yol arkadaşım, nur içinde yat...

26.10.2010 06:53:30

Not 2: yeni türkü’nün süper baba dizisi için yaptığı müzikler gerçekten çok etkileyici. Sanki her birinde ayrı bir anı, ayrı bir tat var.

Not3:yazıyı yazarken başlığı sonradan bulurum diye düşünerek 'sonradan' koydum, sonra da bulamadım, böyle kalsın istedim. ondan dolayıdır başlık alakasız bir biçimde 'sonradan' adına sahip.

malumun ilanı

2010-10-27T11:21:00.002+03:00

Özledim..

24.10.2010 04:34:05

aya ilk bakış

2010-10-25T12:02:00.002+03:00

Tarih; 25 ekim 2010 Pazartesi, saat sabah 7:37. benim için büyük, insanlık için küçük bir adım.. teleskoptan aya ilk bakışımı gerçekleştirdim.üzerindeki kraterleri seçebiliyorum. Bunu andre rieu ve johann strauss orkestrasının hava nagila adlı parçasıyla kutluyorum.

Gezegenin altındaki kraterler bir zaman sonra en çok dikkati çeken yerler. İrili ufaklı çok sayıda krater gezegenin alt tarafında toplanmış gibi ama diğer yerlerinde de aynı yoğunlukta olmasa da bolca krater olduğu kesin. Işığın yansımasıyla alakalı bir durum olsa gerek. Şimdi merak ettiğim yer, ayın bize göstermediği diğer yüzü.

http://fizy.com/#s/1mboph

son bakış..

2010-10-23T00:36:00.004+03:00

Sanki 2 gün sonra yeniden görüşecekmişiz gibi sarılmıştık.. otobüs gelmişti, benim vaktim vardı ama sen binmeliydin, sarıldık sanki 2 gün sonra yeniden görüşecektik.. ben hissediyordum, bir daha görüşemeyebilirdik, içimden çokca sarılmak geldiği halde yapmadım. Otobüse bindin ve gittin. Arkandan bakmıştım..

aklımda ‘son bakışındaki gözlerin’ kaldı.. sen gider gitmez ben pişman olmuştum.. daha sıkı, sımsıkı sarılabilirdim.. niyetim aklıma gelenin senin tarafından hissedilmemesiydi. üzülürdün.. ben üzülmüştüm. ve hissetmiştim; son bakışları hissetmiştim..gözlerini görmüştüm.

o son 3 gün hiç bitmesin istemiştim.. yaralıydın.. benimkisi derinlerdeydi. bir telefonuna bakmıştı, her şeyi geride bırakmıştım..

tatlıydın, çok tatlıydın. masumdun.. sana bir şey olmamıştı ya ben iyiydim. Sonra keyiflendim çünkü çok komiktin. Seni hiç o halde görmemiştim. Ne dersen de hatırlamayacağını biliyordum. ama senin dediklerin sonra hiç aklımdan çıkmadı..

o 3 gün ne de çabuk geçti.. merkeze indik.. işlerimizi hallettik. artık ayrılık vakti gelmişti.. gözlerine bakmıştım.. sarıldık sanki 2 gün sonra yeniden görüşecek gibi..

varsın otobüs biraz beklesindi..

19.10.2010 20:57:44

http://fizy.com/#s/174j7u

terkediyorum..

2010-10-16T21:05:00.004+03:00

küçük beyinleriyle sana laf etmeye çalışıyorlar; terkediyorum kızgınlıkla sevdiğim insanları.. sırf sevmediğimiz insanların yanındalar diye.. göremiyorlar diye.. sen farkında değilsin..

geliyorum evime, odama.. sarılıyorum yazıya, hani belki duyarsın diye değil de içimdekileri dökeyim diye. belki bu sevgiyi kendimle yaşayayım diye; kirletme diye, kirletmeyeyim diye, kirletmesinler diye.. dedim ya seni seviyorum.. bütün kötü şeyleri unutup iyi şeyleri hatırlamaya çalışıyorum. bir nevi don kişotluk işte, inceden yaşamak için inanmak gerekiyor ya, işte bu don kişotluk.. ben sana inanıyorum.. yokluktaki varlığına..

seni görmeyeyim, uzaktan da olsa.. bozulmasın o güzel yüzün, çok güzel yüzün bozulmasın..kalbimi öfke doldurmasın, sızı kaplamasın.. görmeyeyim seni sevgili.. sevgili, biliyorsun seni seviyorum..

bütün öfkelerimin anlık, hüzünlerimin ve sevgimin daim olduğunu da biliyorsun.. elini tutmayayım sevgili..

14.10.2010 01:25

http://fizy.com/#s/1lua1c

http://fizy.com/#s/1aite6

neyzen..

2010-10-15T16:31:00.003+03:00

Neyzen tevfik dinliyorum sevgili gecenin bu kaçıncı saatinde..biliyorum bir yerlerde güneş çoktan battı. Dışarıda puslu bir karanlık. Bilmezsin, nereden nasıl bileceksin ki, uzak kaldık kalalı bana hep karanlık..silme sessizlik ama nasıl öfkeli..öfkeliden ziyade belki üzgün, acılı..kimsenin bilmediği, öyle ki gülen yüzüne bakıp ihtimal dahi vermediği acıtıcı bir hüzün.elinde sigara.. ve evet elinde sigara, sessizliğin bağır bağır bağırdığı yol arkadaşı..can yoldaşı..

Munir nurettin dinliyorum sevgili gecenin bu en yalnız saatinde.. ve sana mektuplar yazıyorum sevgili, biraz kırılgan biraz kırıcı.. unuttum sanıyorum, korka korka indiğin ve seni muzipliğine korkutmak için çaba sarfettiğim o merdivenleri görünce aklıma geliyorsun..uzaklaşıyorum, 5 gün dışarda kalıyorum, yeni insanlarla tanışıyorum, hayatımdan bir an yok oluyorsun ve sonra ansızın rüyamda bana sarılıyorsun..ama nasıl sımsıkı.. ama nasıl özlemişim; kokunu, sıcaklığını.. ama nasıl özlemişsin..bilmiyorsun nasıl uyandığımı..yanımdaymışsın gibi.nasıl bir hayalkırıklığı.. silme hayalkırıklığı.. sonra unutuyorum, içiyorum,içiyoruz, tam nasıl buluyor, bilemiyorum; beraber dinlediğimiz şarkıyı çalıyorlar ve aklıma geliyorsun. Sarhoş olmak istiyorum ve olamıyorum, ayılıyorum. Küçük dizeler telefonun kuytu yerlerine yazılmış bile..

Hayat devam eder mi, eder biliyorum.. ama ben devam etmek istiyor muyum seni bırakıp bunu bilemiyorum..böylesi belki de daha iyi sanıyorum..yani diyeceğim o ki;sakın gelme sevgili, seni ölesiye seviyorum.. sakın gelme..

13.10.2010 03:01:13

http://fizy.com/#s/1aiyp7

giderken

2010-09-20T12:01:00.002+03:00

6 saat sonra chicago'ya gidecek olan greyhound otobüsüne bineceğiz bir aksilik olmazsa. sonrası o'hare ve memleket.. inanamıyorum; geri döneceğime, dönebileceğime, burada yaşadıklarıma, bu kadar yabancı şeyin artık alışılmış olmasına, belki biraz benim parçam olmasına, kötü insanlar kadar iyi insanlar tanımış olmama inanamıyorum. zaman geldi vakit geçmez oldu, vakit geldi zaman kavramını kaybettim.

dün otelden ayrılırken ingilizce bilmeyen ama yine de anlaşabildiğimiz ve çok sevdiğim Roman'la büyük patron Julia vasıtasıyla vedalaşmamız, bana hep yardımcı olan Julia'nın ben giderken "gel sarıl bana" demesi, otelin o alışılmadık sakin görüntüsü; hepsi, bir yandan hüzünlüydü, bir yandan güzeldi. Giderken bana seneye yine gel buraya demeleri önemliydi zira memnun olmaları benim için mutluluk verici. Julia ve Stacy beni işe almasaydı hem maddi hem de manevi olarak perişan durumda kalacaktım. Maddi kısmı işin belli; çalıştım ve para kazandım. Manevi kısmı ise otel çalışanlarının tamamının farklı ülkelerden gelmesi, çoğunun ise öğrenci olması çok keyifli bir çalışma ortamı yarattı. Benim hep istediğim şey de bu sanırım; bilinmeyene dair mum ışığı görebilmek.. Hepsi farklı bir kültürün elçisi, hepsi farklı bir renkti. Benim için WAT programının tek anlamı belki de buydu. Keyifliydi.

Özledim seni memleket...

..

2010-09-19T08:46:00.000+03:00

http://fizy.com/#s/1295u3

wisconsin.. dells..

2010-09-19T05:44:00.004+03:00

karışık duygularla ayrılıyorum buradan.. memlekete vardığımda hiçbir şey beni beklemiyor mu olacak düşündüğüm gibi, içimi boşluk mu kaplayacak bilemiyorum ama burada arkamda sincaplar ve akşam karanlığında gözleri parlayan ceylanları bırakıyorum. sizleri sevdim. seni sevdim bugün önümden koşa koşa, zıplaya zıplaya giden küçük sarı sincap ve sizleri de sevdim otelin piknik alanına gelip giden, orada oyun oynayan 2 yavru ceylan!

sizleriyse ne kadar komik gözükseniz de beni havuzda o kadar uğraştırdığınız için çok sevmedim sevgili salamenderlar ve kurbagalar.